PASJANS, czyli Rossiniho karty – Narodni Divadlo Moravskoslezske w Ostrawie

PASJANS, czyli Rossiniho karty – Narodni Divadlo Moravskoslezske w Ostrawie

Ewenementem na scenie teatralnej Europy pozostają Czechy. Fascynuje mnie od lat liczba scen w Pradze i w innych miastach, które powstają, nikną i tworzą się nowe. Publiczność tłumnie odwiedza te miejsca jakby złakniona tego typu rozrywki. Kultura mieszczańska w pełni rozwinięta. Mały kraj, który zamieszkuje ponad dziesięć milionów osób posiada trzy sceny narodowe w stolicy, Brnie i Ostrawie. Każda z nich wyposażona jest zespół dramatyczny, operowy i baletowy. To niesłychanie sprawne instytucje i polecam, kiedy nastaną lepsze czasy, wyprawę do naszych południowych sąsiadów. Tuż za granicą właśnie w Ostrawie Narodni Divadlo Moravskoslezskie oferuje ciekawy repertuar artystyczny, a zespół baletowy pod kierunkiem Lenki Drimalovej zaprasza do współpracy ciekawych, znaczących choreografów. Właśnie prace takowej dwójki znalazły się w wieczorze baletowym. Mowa o Juanjo Arques i Mauro Bigonzettim, którzy nigdy nie pracowali z naszymi kompaniami baletowymi.

Program otwiera Consequence (Konsekwencja) przygotowana przez hiszpańskiego twórcę do muzyki elektronicznej Alva Noto i Ryuici Sakamoto, znanego kompozytora ścieżek filmowych, a także Johanna Johannssona. Jest ona istotnym elementem składowym bowiem Arques układa pracę jak symfonię poprzez szybki fragment, wyciszenie będące sekwencją adagio do dźwięków kwartetu grającego na żywo do układu duetu i wieńcząc szybkim finałem. Sam tytuł narzuca już interpretację jest bowiem to praca faktycznie afabularna acz konsekwentna i precyzyjna w zamyśle artystycznym. Doskonale dobrana muzyka, która definiuje zuniwersalizowany świat przyszłości, światło, które symbolicznie oświetla tancerzy i kostiumy unifikujące płcie współgrają w machinie tanecznej ekstazy. Drogi i przejść. Pasaży, pędu do kolejnych bramek do pokonania jak w grze komputerowej. Duet Reki Kiss i Koki Nishioki jest wytchnieniem w owym zapętleniu, chwilą skupienia na drugim człowieku, przed którym w finale znajdują się kolejne wyzwania. Język choreograficzny Juanjo Arquesa jest ciekawy, ale może nie odkrywczy, acz konsekwentny i niepozbawiony oryginalnych ruchów i układów. Zespół świetnie odnajduje się w tejże konwencji, która sprzyja ukazaniu precyzji grupy.

Cześć druga wieczoru to spotkanie z klasykiem baletowej sceny Mauro Bigonzettim. Twórcą uznanym, którego prace podziwiał cały świat. Zrealizował również w Wilnie Piaf, którą mogliśmy oglądać w Polsce podczas Bydgoskiego Festiwalu Operowego. Choreograf igra z formą baletową. Przedstawienie w Ostrawie jest jak pasjans. Z jednej strony precyzyjne formacje ruchowe, jak ma to miejsce w sekwencji za stołem konsumpcji, zapewne ulubionej potrawy Rossiniego – spaghetti, z drugiej improwizowana sekwencja mówiono-pantomimiczna z przepisem na przysmak włoski. Bigonzetti wielokrotnie wykorzystuje w swoich pracach dźwięk, słowa i tekst, który staje się uzupełnieniem dramaturgii opowieści. Bowiem jego balety są linearną historią. Rossini Cards (Karty Rossiniego) przygotowane do kompozycji mniej znanych utworów włoskiego mistrza opery z udziałem pianisty Michala Barta, to opowieść jak można zinterpretować talię do gry i jej możliwości. Zarówno w zbiorowej sekwencji jak i w kameralnych układach. Zbliżeń, ucieczki, solowego popisu. Osią narracyjną jest wspólnota, z której jedna osoba skacze do orkiestronu. Dosyć życia? Porażka w kartach? Czy po prostu figiel? Sekwencja się powtarza, aż do finalnego zatracenia. Ale ten co skakał pierwszy opamiętuje się, bowiem radość życia jest piękna. Warto żyć! To chcą wykrzyczeć tańcem artyści w tym ciekawym spektaklu baletowym.

Spotkanie z czeskim zespołem to ciekawe doświadczenia. Podziwiam zawsze aspiracje i ambicje małych grup tanecznych, które nie silą się na wielkie inscenizacje, ale poszukują miejsca dla siebie. Już planuje kolejne spotkanie w Ostrawie bowiem premierę w marcu 2021 ma przygotować Jo Stromgren do muzyki Gustawa Mahlera. Oby był to równie ciekawy wieczór artystyczny.

Rossiniho karty, choreografia: Juanjo Arques, Mauro Bigonzetti, Narodni Divadlo Moravskoslezske w Ostrawie, premiera: listopad 2019.

Benjamin Paschalski



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *