Aktualności

Każdorazowe spotkanie z polską sztuką choreograficzną należy uznać za święto. Współcześnie, w tej materii, na tle innych państw, jesteśmy pustynią. Na palcach jednej ręki możemy policzyć aktywnych twórców sztuki tanecznej – Krzysztof Pastor, Robert Bondara, Jacek Przybyłowicz. Wśród owej grupy znajdują się również dwa kobiece, ciekawe, nazwiska. Izadora Weiss to twórczyni, nieistniejącego już, Bałtyckiego Teatru Tańca, będącego częścią Opery Bałtyckiej, gdy instytucję prowadził Marek Weiss-Grzesiński. Jej kreska twórcza jest rozpoznawalna, markowa, oryginalna. Łączy w swoich pracach narrację z pełnym pasji, własnym językiem wypowiedzi tanecznej. Drugą postacią jest Anna Hop, tancerka Polskiego Baletu Narodowego, która dała poznać się jako ciekawa interpretatorka w wieczorach choreograficznych Kreacje, w krótkich, pełnych humoru sekwencjach.

Jednym z najważniejszych pisarzy, dla pokolenia przełomu i zmiany lat osiemdziesiątych, był bez wątpienia George Orwell. Jego Rok 1984, zarówno w wersji drukowanej, jak i interpretacji filmowej, stanowił wizję skrajnego reżimu niedemokratycznego, w którym jednostka została całkowicie podporządkowana nowemu państwu i społeczeństwu. Równie mocnym utworem był Folwark zwierzęcy, też w dwóch formach – książkowej i filmu animowanego. Zwierzęta pewnego gospodarstwa wiejskiego przeciwstawiają się gospodarzowi. Rewolucja przynosi zmianę, zaczyna się upragniona wolność, ale pojawia się grupa dominująca, podporządkowująca innych. Świnie stały się nową arystokracją, zmieniając farmę w niewolniczy obóz pracy. Wieprzowa burżuazja wykorzystywała, dla własnego alkoholowego zysku, drób, krowy i innych mieszkańców rolniczego siedliska.

Antonin Artaud, francuski aktor, dramaturg i reformator teatru, wpłynął zasadniczo na formę artystycznego wyrazu widowisk scenicznych. Jego koncepcja teatru okrucieństwa zawarta w manifeście z roku 1932 stanowiła, że oddziaływanie na widza możliwe jest nie poprzez realizm, ale silnymi bodźcami i drastycznymi scenami. Owe emocje, do …

Ta historia zachwyca scenę operową od paryskiej premiery w roku 1875. To wszystko za sprawą zjawiskowej muzyki Georgesa Bizeta, której kolejne fragmenty utworu są pełnymi emocji i werwy przebojami, rysującymi narrację miłosnego trójkąta. Co ciekawe trzydzieści lat wcześniej wersję baletową przygotował, dla sceny madryckiej – …

To miasto jest kwintesencją Europy. Faktyczna stolica naszego kontynentu. Małe, urokliwe, zjawiskowe. Strasburg. Jego Stare Miasto to perła i mieszanka prądów kulturowych. Lekko na obrzeżach, jego historycznej części, znajduje się teatr operowy – Opera National du Rhin, oczywiście z dopełnieniem – Opera d’Europe! A jakże …