Autor: admin

NASZE POLSKIE WESELE – Recenzja spektaklu „Wstyd” – Teatr Współczesny – Warszawa

NASZE POLSKIE WESELE – Recenzja spektaklu „Wstyd” – Teatr Współczesny – Warszawa

Gdy Stanisław Wyspiański pisał swoje Wesele w roku 1901 do analizy stanu ówczesnego potrzebował kilkudziesięciu postaci dramatu, dziś aby pokazać naszą współczesność Marek Modzelewski wykorzystał zaledwie czwórkę aktorów. Porównania nie są przypadkowe oba teksty odnoszą się bowiem do samej uroczystości ślubnej, ale różnica blisko stu dwudziestu lat całkowicie odróżnia poruszaną problematykę. Nie ma dziś narodowej sprawy, mitu i walki wyzwoleńczej. To miejsce wyparły problemy codzienności: kasa i moralność, jaka moralność po prostu Wstyd – tak jak tytuł najnowszej premiery Teatru Współczesnego w Warszawie.

OBSESJA – Dama Pikowa do muzyki Piotra Czajkowskiego w autorskiej choreografii Liama Scarletta

OBSESJA – Dama Pikowa do muzyki Piotra Czajkowskiego w autorskiej choreografii Liama Scarletta

Duński Balet Królewski w Kopenhadze rozpoczął sezon od wznowienia spektaklu, którego premiera miała miejsce w kwietniu 2018. Po pierwszej prezentacji duńska prasa entuzjastycznie przyjęła realizację. Mowa o Damie Pikowej do muzyki Piotra Czajkowskiego w autorskiej choreografii Liama Scarletta. Brytyjski tancerz i choreograf znany jest polskiej 

PUŁAPKA MŁODOŚCI

PUŁAPKA MŁODOŚCI

Ostatnie sezony przyniosły debiuty, ale i kolejne spektakle młodego pokolenia reżyserów. W naszej najnowszej historii teatru byli „młodzi zdolni”, „młodsi zdolniejsi” czas na…? Tu pozostanie wielokropek, bo obserwując współczesną scenę można zauważyć coraz bardziej znaczącą obecność wschodzącej armii reżyserów, ale ciekawym jest czy ukształtują wyróżniający, wspólny mianownik swoich poczynań artystycznych. Nadchodzący sezon przyniesie kolejne premiery najmłodszego zastępu reżyserów m.in. Miry Mańki, Radka Stępnia, Karola Klugowskiego, Radosława Maciąga, Wiktora Bagińskiego, Jakuba Skrzywanka czy Grzegorza Jaremko.

Ten ostatni  na zwieńczenie poprzedniego sezonu artystycznego w TR Warszawa przygotował odświeżoną wersję Woyzecka na motywach dramatu Georga Büchnera w dramaturgii Marcina Cecko. To spektakl dobrych chęci i niestety tylko tyle. Nic bowiem z niego nie wynika, a problemy zasygnalizowane w przedstawieniu stają się może i dotykające, ale nie ma dla nich żadnego rozwiązania. A sama diagnoza to jak obrazek rodzajowy ładnie się ogląda, ale kompletnie nic nie pozostaje w pamięci oprócz mikrej satysfakcji estetycznej. Woyzeck to nastolatek, który gra w zespole rockowym wraz ze swoimi szkolnymi kolegami: Tamburmajorem, Kapitanem i Doktorem. Maria to nadopiekuńcza matka, która karmi jedynaka nieustanie bezmięsnym pokarmem strączkowym. I tak śledzimy te losy nadwrażliwca, który żyje między codziennością a wnętrzem i duszą. Świat wewnętrzny przeplata się z zewnętrznym. Całość ubarwiają piosenki wykonywane na żywo, które na początku przedstawienia stają się nieznośnym, niekończącym się występem. A dalej jest już między tym, że mogło być ciekawe, a tym, że jest bardzo nudno.

 Co pozostanie po tym wieczorze? Zapewne kilka cytatów, tak je nazwijmy aby nikogo nie urazić, z teatru niemieckiego – głównie z Susanne Kennedy – podczas sekwencji urodzin z wykorzystaniem masek, parę scenicznych pejzaży i rodzajowych scen plastycznych, z dobrze wyreżyserowanym światłem, ostatni monolog o masturbacji jako literacka perełka i rola Marii Maj jako matki. Jak na jeden wieczór to chyba zbyt mało. To spektakl raczej dla nastolatków, którzy idealnie mogą odnaleźć się w tym świecie rówieśników. Starszych to już nie dotyka, nie boli, nie zatrzymuje uwagi. Obojętnie oglądamy kolejne sceny myśląc znamy, znamy… Jednak nic więcej z tych dziewięćdziesięciu minut nie pozostaje w naszej pamięci. A szkoda bo młodzi winni burzyć i zmieniać świat a nie tylko opowiadać już znane historie.

Woyzeck na motywach dramatu Georga Büchnera, reżyseria: Grzegorz Jaremko, TR Warszawa, premiera: maj 2019.

Benjamin Paschalski

Spacer z obiadem! Poznaj Puszczę Kampinoską

Spacer z obiadem! Poznaj Puszczę Kampinoską

W ostatni weekend wraz z Kasią i Magdą wybraliśmy się do Puszczy Kampinoskiej. Wydawało mi się, że droga potrwa bardzo długo, ale dziewczyny szybko uświadomiły mnie, że będziemy jechać chwilkę. W 20 minut w puszczy? Coś pięknego! Już w trakcie podróży byłem podekscytowany spotkaniem jelenie lub sarny.

PRZYCHODZI WYSPIAŃSKI DO SOLSKIEGO CZYLI SĘDZIOWIE

PRZYCHODZI WYSPIAŃSKI DO SOLSKIEGO CZYLI SĘDZIOWIE

Po latach interpretacji dzieł Adama Mickiewicza, Piotr Tomaszuk powrócił do Stanisława Wyspiańskiego. Po dwóch inscenizacjach Klątwy w roku 1994 i 2008 przyszedł czas na Sędziów. Jednak utwór nie jest wierną inscenizacją oryginału, ale przetworzonym tekstem przez twórcę supraskiej sceny. Jest w nim magia i prawda o teatrze, nawet współczesnym – dialog dwóch mistrzów sceny, ale również zrytmizowana opowieść o morderstwie sprzed 120 lat, która staje się dla nas niezwykle aktualna.

DWADZIEŚCIA PREMIER TEATRALNYCH SEZONU 2019/20 O KTÓRYCH U NAS PRZECZYTACIE

DWADZIEŚCIA PREMIER TEATRALNYCH SEZONU 2019/20 O KTÓRYCH U NAS PRZECZYTACIE

Podsumowując sezon teatralny 2018/19 pisałem, że był przeciętnym doznaniem artystycznym. Z wielką nadzieją nadszedł wrzesień i sceny krajowe prezentują swoje plany na kolejne miesiące. Co zobaczyć, gdzie się wybrać, co może okazać się wydarzeniem? Doradzamy i sprawdzamy. Nas tam zapewne nie zabraknie!

Jakie spektakle warto zobaczyć w sezonie 2019/2020?

1/ Capri – wyspa uciekinierów, reż. Krystian Lupa, Teatr Powszechny im. Z. Hübnera w Warszawie, premiera: październik 2019.

Jedna z najbardziej wyczekiwanych premier sezonu. Pierwotnie planowana na czerwiec 2019, zakończyła się pokazami work in progres. Czym jest wyspa – schronieniem, azylem, niebezpieczeństwem? W jaką krainę prawdy zabierze nas największy mag polskiej sceny? Odpowiedzi już za miesiąc. Więcej na temat spektaklu tutaj.

2/ Leśni. Apokryf, na podstawie opowiadań Tadeusza Różewicza, reż. Marta Streker, Teatr Polski we Wrocławiu, premiera: październik 2019.

Czterdzieści lat od premiery Do piachu Tadeusza Różewicza w reżyserii Tadeusza Łomnickiego w Teatrze na Woli w Warszawie, spektaklu który wywołał wielkie polemiki wokół interpretacji polskiego bohaterstwa i odwagi partyzanckiej, próby spojrzenia na pole walki i ludzkiej doli podjęła się Marta Streker. To młoda reżyserka, asystentka i drugi reżyser przy Dziadach w reżyserii Michała Zadary. Spektakl – nadzieja na odbudowę, po degradacji artystycznej, wrocławskiej sceny.

3/ Królowa. Freddie Mercury – jestem legendą, reż. Piotr Sieklucki, Teatr im. A. Fredry, Gniezno, premiera: październik 2019.

Był film o ikonie popkultury i liderze zespołu Queen, czas na spektakl teatralny. Tekst przygotowuje Maria Spiss, konsultantka artystyczna gnieźnieńskiej sceny. Więcej na temat spektaklu znajdziecie tutaj.

4/ Historia przemocy, reż. Ewelina Marciniak, Teatr im. Fredry, Gniezno, premiera: październik 2019.

Po sezonie przerwy powraca na polską scenę Ewelina Marciniak. Odważna i buntownicza inscenizatorka bierze na warsztat autobiograficzny tekst Edouarda Louisa, młodego francuskiego pisarza, w którym przypadkowe spotkanie dwojga mężczyzn przeradza się w dramatyczną historię.

5/ Aida, reż. Wojciech Kępczyński, Teatr Muzyczny Roma, Warszawa, premiera: październik 2019.

Któż nie zna Aidy? Bohaterka opery Giuseppe Verdiego, tym razem w innej, zjawiskowej odsłonie musicalu duetu Tim Rice i Elton John. Produkcja oryginalnej inscenizacji Disney Theatrical Productions.

6/ Wesele, reż. Wojtek Klemm, Teatr im. Szaniawskiego, Wałbrzych, premiera: listopad 2019.

Z okazji 55-lecia wałbrzyskiej sceny premiera dramatu Stanisława Wyspiańskiego. Miesiąc po wyborach parlamentarnych w naszym kraju, cóż zobaczymy w zwierciadle katalogu postaci bronowickiej chaty? Więcej na temat spektaklu Wesele tutaj

7/ Dziady, reż. Janusz Wiśniewski, Teatr Polski im. A. Szyfmana, Warszawa, premiera: listopad 2019.

W latach sześćdziesiątych XX wieku na deskach szacownej sceny przy Karasia z utworem Adama Mickiewicza mierzyli się Krystyna Skuszanka i Jerzy Krasowski, w innym Teatrze Polskim – we Wrocławiu kilka lat temu, utwór bez skrótów przygotował w genialnej inscenizacji Michał Zadara. Czym zaskoczy Janusz Wiśniewski? Wiadomo, że w obsadzie ponad pięćdziesiąt osób od nestorów do młodzieży aktorskiej.

8/ Matka Joanna od Aniołów, reż. Jan Klata, Nowy Teatr, Warszawa, premiera: listopad 2019.

Powrót Jana Klaty do Warszawy, który mierzy się z utworem Jarosława Iwaszkiewicza i legendą filmu Jerzego Kawalerowicza. Kilkanaście lat temu opolska inscenizacja Marka Fiedora okazała się wielkim artystycznym triumfem. Porównania nieuniknione.

9/ Joanna d’Arc na stosie, reż. Monika Strzępka, Opera Krakowska, Kraków, premiera: grudzień 2019.

Oratorium sceniczne Artura Honeggera z librettem Paula Claudela w interpretacji jednej z najciekawszych reżyserek teatralnych, która debiutuje na deskach opery.

10/ Serotonina, reż. Paweł Miśkiewicz, Studio teatrgaleria, Warszawa, premiera: grudzień 2019.

Ostatnia, przebojowa powieść Michela Houellebecqa, jednocześnie najbardziej mroczna i rozpaczliwa w dorobku autora. Gorzka opowieść o upadku zachodniej kultury. W roli głównej: Marcin Czarnik.

11/ Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią, reż. Marcin Liber, Teatr im. A. Fredry, Gniezno, premiera: styczeń 2020.

Tekstami staropolskimi powraca do Gniezna Marcin Liber. Czy tak jak Kazimierz Dejmek dostrzeże prawdę o współczesności w klasycznych utworach wydobywając z nich krotochwilny śmiech z nas samych?

12/ Wiosenna bujność traw, reż. Michał Siegoczyński, Teatr im. S. Żeromskiego, Kielce, premiera: luty 2020.

Teatr w Polsce często sięga po historie filmowe. W tym przypadku będzie podobnie. Melodramat według scenariusza Williama Inge o miłości chłopaka z wyższych sfer do nieodpowiedniej dziewczyny to idealna propozycja na dzień zakochanych.

13/ Gargantua i Pantagruel, reż. Jakub Skrzywanek, Teatr im. W. Horzycy, Toruń, premiera: luty 2020.

Jeden z najciekawszych inscenizatorów młodego pokolenia, reżyser Mein Kampf zrealizowanego w poprzednim sezonie w warszawskim Teatrze Powszechnym, sięga po inspiracje z utworu Francoisa Rabelaisa aby ukazać rolę błazna w dobie współczesnych mediów społecznościowych.

14/ Halka, reż. Mariusz Treliński, Teatr Wielki-Opera Narodowa, Warszawa, premiera: luty 2020.

Zwieńczenie roku Moniuszkowskiego. W partii Jontka – Piotr Beczała. Jak donosi Sławomir Pietras: Jontek ma być kelnerem, Halka sprzątaczką hotelową, a Janusz klientem instytucji. Warto!

15/ Kapitan Żbik i żółty saturator, reż. Wojciech Kościelniak, Teatr Syrena, Warszawa, premiera: luty 2020.

Mistrz musicalu ponownie w Warszawie! Wojciech Kościelniak po brawurowym Śpiewaku jazzbandu w Teatrze Żydowskim, przygotuje w Syrenie komiksową opowieść o demonie zła, który pojawia się w Warszawie. Dobra zabawa gwarantowana!

16/ Złe wychowanie, reż. Wiktor Rubin, Teatr im. A. Fredry, Gniezno, premiera: marzec 2020.

Kolejna zapowiedź gnieźnieńskiej sceny. Autorski projekt tandemu Wiktor Rubin-Jolanta Janiczak.

17/ Kariera Nikodema Dyzmy, reż. Piotr Ratajczak, Teatr im. W. Horzycy, Toruń, premiera: marzec 2020.

Niezapomnianym Nikodemem Dyzmą z serialu telewizyjnego był Roman Wilhelmi, Nikosiem Dyzmą z ekranu kinowego – Cezary Pazura. Wiecznie aktualny temat karierowicza i przypadkowego szczęściarza, który trafia do politycznej elity. Ku przestrodze i chyba o rzeczywistości kręgu władzy w każdym czasie.

18/ Ocalisz życie, może swoje własne, reż. Remigiusz Brzyk, Teatr im. S. Żeromskiego, Kielce, premiera: kwiecień 2020.

Spektakl na podstawie opowiadań Flannery O’Connor, amerykańskiej powieściopisarki i nowelistki. W swojej twórczości opisywała rzeczywistość amerykańskiego południa – przerysowanych bohaterów, nastrojowy klimat, problemy rasowe i wiary.

19/ Bulwar zachodzącego słońca, reż. Jacek Mikołajczyk, Opera Nova, Bydgoszcz, premiera: kwiecień 2020.

Inauguracji Bydgoskiego Festiwalu Operowego w roku 2020 będzie towarzyszyła premiera musicalu najważniejszego twórcy tego stylu scenicznego – Andrew Lloyda Webera. Reżyseruje dyrektor warszawskiej Syreny, za pulpitem dyrygenckim Krzysztof Herdzin. To będzie hit!

20/ Burza, reż. Grzegorz Jarzyna, TR Warszawa, premiera: maj 2020.

Teatr przy Marszałkowskiej powraca do utworu Williama Shakespeare. Kilkanaście lat temu na tej scenie powstał jeden z najważniejszych spektakli Krzysztofa Warlikowskiego będący osobistą interpretacją dramatu. Tym razem sięga po niego dyrektor sceny. Wyzwanie i oczekiwanie.

Już nie możemy się doczekać nadchodzącego sezonu! Nasze propozycje to nie tylko premiery w teatrach dramatycznych, ale również muzycznych. Różnorodność – to zachęta do odwiedzenia polskich scen, bowiem gorące premiery planują teatry w całym kraju. To cieszy! Zmieniają się wektory i pola aktywności teatralnej, to znaczy że żyje nasz teatr! Do zobaczenia na widowni!

                                                                                                                                                            [Benjamin Paschalski]

NIEUDANA PODRÓŻ DO CHIN – Pandacake!

NIEUDANA PODRÓŻ DO CHIN – Pandacake!

Namówiony wieloma pozytywnymi opiniami, między innymi Instagramem Nakarmiona wybraliśmy się na niedzielny obiad do Pandacake. Jak fanatyk kuchni azjatyckiej liczyłem na pyszne, nowe smaki. Co otrzymałem? Szkoda gadać… . Już sam początek zwiastował problemy. Okazało się, że dostaniemy żadnych dań z wołowiną, po chwili otrzymaliśmy informację, że kurczaka wystarczy już tylko na jedną porcję (byliśmy tam około 14 więc były to informację zaskakujące).

JA TAŃCZĘ, ABY POWIEDZIEĆ KIM JESTEM

JA TAŃCZĘ, ABY POWIEDZIEĆ KIM JESTEM

Na łamach naszego bloga nie tylko teatr ma swoją rubrykę, gdzie będziemy polecać, naszym zdaniem, najciekawsze przedstawienia w Polsce. To również miejsce dla sztuki tańca. W sezonie 2019/20 odwiedzimy kilkanaście zespołów baletowych od Rygi i Pragi poprzez Helsinki i Antwerpię do Nowego Jorku aby relacjonować najciekawsze zjawiska artystyczne tej dziedziny sztuki. Inaugurujemy zjawiskiem szczególnym – recenzją z gościnnych występów Alvin Ailey American Dance Theater z Nowego Jorku w Sadlers Wells w Londynie.